حدى دارد كه اگر انسان به آن حد برسد شاكر محسوب شود ؟ فرمود : آرى سؤال كرد : چگونه ؟ فرمود : يحمد اللَّه على كل نعمة عليه فى اهل و مال ، و ان كان فيما انعم عليه فى ماله حق اداه : خدا را بر تمام نعمتهايش چه در خانواده و چه در اموال حمد و ستايش كند ، و اگر در اموالى كه به او داده حقى باشد ادا نمايد » ( 1 ) . در حديث ديگرى از همان امام مىخوانيم : شكر النعمة اجتناب المحارم : « شكر نعمت پرهيز از گناه است » ( 2 ) . و نيز در حديث ديگرى از همان حضرت ع آمده است كه فرمود : فيما اوحى اللَّه عز و جل الى موسى : يا موسى ! اشكرنى حق شكرى ، فقال يا رب ! و كيف اشكرك حق شكرك و ليس من شكر اشكرك به الا و انت انعمت به على ؟ قال يا موسى ! الان شكرتنى حين علمت ان ذلك منى ! : « خداوند متعال به موسى وحى كرد اى موسى ! حق شكر مرا بجاى آور ، عرض كرد : چگونه حق شكر تو را بجا آورم در حالى كه هر شكرى بجا آورم بخاطر آن نعمت تازه اى به من داده اى ؟ فرمود : اى موسى الان شكر مرا بجاى آوردى ، چون مىدانى همين توفيق نيز از من است » ! ( 3 ) . توجه به اين نكته نيز لازم است كه تشكر و قدردانى از كسانى كه وسيله نعمتى براى انسان هستند نيز شعبه اى از شكر خداست ، چنان كه امام سجاد على بن الحسين ع مىفرمايد : « روز قيامت كه مىشود خداوند متعال به بعضى از بندگانش مىگويد : آيا شكر فلان كس را بجاى آوردى عرض مىكند : پروردگارا ! من شكر تو را بجاى آوردم ، خداوند مىفرمايد : چون شكر او را بجا نياوردى شكر مرا بجا نياورده اى » ! .

--> ( 1 و 2 ) « اصول كافى » جلد 2 « باب الشكر » حديث 12 و حديث 10 . ( 3 ) « اصول كافى » « باب الشكر » حديث 27 .